Zoveel jaren in de zorg verraadt een schat aan ervaring en functies. Marianne vertelt in een notendop: “Jaren heb ik gewerkt als intensive care-verpleegkundige en spoedeisende hulpverpleegkundige in diverse ziekenhuizen. Daarnaast heb ik de docentenopleiding gevolgd en lesgegeven. Hierna volgde er verscheidene leidinggevende functies binnen de ziekenhuizen en heb ik verschillende studies met veel plezier en voldoening mogen behalen. Het is fijn om in mijn rugzak onder andere verandermanagement en capaciteitsmanagement mee te mogen nemen.”

Sparren en leren

Uiteindelijk maakte Marianne de overstap naar de ouderenzorg, dat was vlak voor coronapandemie. In het laatste kwartaal van 2023 volgde de overstap naar Het Gastenhuis om met een collega-locatiemanager de locatie in Geldermalsen op te zetten. Hierna kwam ze naar Deurne. Marianne: “Hier werk ik samen met Shirley, die op dit moment locatiemanager-trainee is. Shirley heeft ruime ervaring in de zorg en kent Het Gastenhuis Deurne vanaf het eerste uur vanuit haar rol als verpleegkundige. Haar kennis en expertise zijn in het samen leidinggeven absoluut van meerwaarde. Shirley voelt voor mij als een volwaardige collega waarmee ik kan sparren en waarmee het prettig samenwerken is omdat wij herkenning vinden in hoe wij de visie van het Gastenhuis uitdragen en samen leiding willen geven. Onze achtergronden vullen elkaar goed aan en ik vind het erg leuk om Shirley mede te mogen opleiden. Maar dat is het niet alleen, we leren van en met elkaar. Want ook met een rugzak vol ervaring kan je altijd leren van een ander, dus ik leer ook van haar.”

Voetstuk

Marianne’s filosofie is echtheid, samenspraak en maatwerk: “Het allerbelangrijkste hier bij de mooie locatie van Het Gastenhuis in Deurne is dat wij het huis met elkáár runnen. Het voltallige team, inclusief Shirley en ik, ís Het Gastenhuis Deurne. Onze rol is om achter, naast en soms functioneel boven of voor de collega’s te staan zodat zij zo goed mogelijk hun werk kunnen doen. Wij faciliteren, inspireren en motiveren. Wij zijn op de achtergrond aanwezig, niet op de voorgrond. Want eigenaarschap in het team vraagt ruimte om verantwoordelijkheid te mogen en kunnen nemen, het vraagt vertrouwen in de professional.” Marianne vindt het leuk om bij Het Gastenhuis de bedrijfsvoering en efficiëntie neer te zetten die zo optimaal mogelijk aansluit bij de visie en missie van het Gastenhuis. Ze heeft zogezegd flink wat ervaring, maar ze wil absoluut niet op een voetstuk geplaatst worden. “Ik vind het heel belangrijk om input te krijgen van collega’s op de werkvloer want dat maakt dat het samen is en samen voelt. Net zoals ik het belangrijk vind zelf ook de handen uit de mouwen te steken. Zonder onze collega’s in Deurne zijn wij geen locatie, dus een voetstuk hoort hen toe. In een werkoverleg heb ik genoemd dat onze facilitaire medewerkers het hoogste voetstuk verdienen. Want wanneer we geen schoon huis hebben, zou niemand hier kunnen wonen of werken, daar begint alles mee.”

Advocaatje met slagroom

Het mooie van teamwerk is dat iedereen iets moois meebrengt, maar we hebben allemaal ook wel eens wat minder mooie kanten, zo stelt Marianne. “Dat maakt ons allemaal mens. We vullen elkaar aan waar nodig en samen zijn we één goed geheel. We werken allemaal vanuit hetzelfde doel: voor de bewoners kwaliteit van leven toevoegen aan de dagen door hen te betrekken bij alledaagse activiteiten, hoe klein ook. Denk dan aan het samen halen van bloemen bij de bloemist of het wegbrengen van glas naar de glasbak. Maar ook het huishouden gezamenlijk runnen en leuke gevarieerde activiteiten zoals bewegen, muziek en verwenmomentjes. Dit voegt betekenis en welbevinden toe aan de dagen van onze bewoners. Laten we het leven vooral samen vieren. Dat hoeft echt niet elke dag met slingers en confetti, maar wel door stil te staan bij de waarde van het leven, binnen alle mogelijkheden die er zijn. Als je 94 jaar bent, mag zo'n advocaatje met slagroom af en toe best wel.” Volgens Marianne gaat het om maatwerk; de bewoners kennen, zorgen dat het goed voor hen voelt, dat ze thuis zijn en mogen zijn wie ze willen zijn, met goede én met minder goede dagen. “Wat ik het belangrijkste vind, is dat iedereen zich gehoord en gezien voelt. Dat maakt het verschil. Als collega's elkaar zien en horen, en de bewoners gezien en gehoord worden zoals ze zijn, en wij onszelf durven te zijn, dan ben je echt.” Marianne vervolgt, tot slot: “Kijk, Het Gastenhuis past mij als een jas. Ik hoef de visie en missie niet uit te voeren, ik mag het zijn. Dat voelt heel natuurlijk en vrij. Ik hoef mezelf niet te veranderen, ik mag mezelf meenemen zoals ik ben. Zo wil ik ook dat alle collega's zichzelf mogen meebrengen, want iedereen heeft zijn eigen waarde. Dan ga je uit van de positieve krachten van de mensen, in plaats van te focussen op waar hier en daar aan gesleuteld moet worden.”