De overstap naar deze nieuwe omgeving was in het begin even wennen maar vanaf dag een kreeg Natascha al het volle vertrouwen om direct in de praktijk aan de slag te gaan. Voor vragen en advies kon ze altijd terugvallen op de steun van haar betrokken collega's. "In het begin vond ik het wel uitdagend. Ik moest echt een knop omzetten en mijn blik verruimen. Je leert kijken naar de mogelijkheden: wat kunnen de mensen nog wel en wat kan jij daarin betekenen." Het is precies die open en positieve insteek die haar werk nu zo mooi maakt.

Natascha haalt de meeste voldoening uit de een-op-een aandacht met de bewoners. Ze vertelt over hoe ze samen de dag invullen, waarbij ze altijd kijkt naar wat er op dat moment mogelijk is. "Het zijn vaak de kleine dingen die een dag echt bijzonder maken, laatst gaf een bewoner aan dat ze zo’n zin had in een frikandel speciaal. Het is voor hen vaak lang geleden dat ze zoiets buiten de deur deden. Dan pakken we de rolstoel en wandelen we samen naar de frietzaak in de buurt. Als ik haar dan zie genieten van die frikandel speciaal, dan weet ik precies waar ik het voor doe."

Voor Natascha gaat dit verder dan alleen een uitstapje. Het draait om het herkennen van die spontane wens en daar de ruimte voor maken. "Die een-op-een momenten zijn zo waardevol voor onze bewoners. Misschien weten ze een uur later niet meer precies waar ze zijn geweest, maar het gevoel van dat moment blijft. Dat ze zich gehoord en gezien voelen, daar doen we het echt voor. Dat is fantastisch om te zien."

Werken met mensen met dementie vraagt om een heel ander tempo dan de hectiek van een winkel. Natascha heeft ontdekt hoe waardevol rust is. "Geduld heb ik hier echt geleerd. Als iemand mij iets voor de vijfentwintigste keer vraagt, dan geef ik gewoon voor de vijfentwintigste keer hetzelfde antwoord. Je stapt in hun wereld en pakt samen die rust." Die kalmte zorgt voor een veilige en warme sfeer. Bewoners komen spontaan even bij haar zitten of begroeten haar enthousiast als ze terugkomt van vakantie. Dat bewoners haar herkennen en die verbinding opzoeken is voor haar ontzettend waardevol.

Twee jaar geleden haalde ze in slechts negen maanden haar diploma voor helpende plus, gesteund door haar begeleiders en het team. "Daar zat ik dan, samen met meiden van achttien in de schoolbanken. Maar mijn levenservaring helpt me enorm in dit werk. Je benadert de verzorging toch met een bepaalde vanzelfsprekendheid."

Natascha hoopt dat haar verhaal anderen inspireert om ook eens open te staan voor een overstap naar de zorg. "Ga gewoon eens ergens binnenkijken en proef de sfeer." Ze voegt elke dag met veel liefde iets toe aan het leven van de bewoners en haalt daar zelf minstens zoveel dankbaarheid uit.