Op het juiste moment instappen

Tijdens de opening van Het Gastenhuis Hoevelaken had Daphne al interesse, maar privé was het niet de juiste tijd. “Ik besloot te wachten, want instappen in iets nieuws was toen niet het juiste moment,” vertelt ze openhartig. Twee jaar later zag ze via Facebook dat Het Gastenhuis weer mensen zocht. Ze twijfelde geen seconde. “Ik solliciteerde meteen, zat twee dagen later op kantoor en nog geen week later lag er een contract. Omdat ik als woonzorgmedewerker mocht starten, hoefde ik niet direct diploma’s te hebben. Dat gaf mij de kans om de zorg écht goed te proeven.”

Lijstjes maken en je eigen weg vinden

De overstap voelde als een warm bad. Daphne werd goed ingewerkt en werd tijdens meerdere diensten extra ingepland zodat ze mee kon lopen met een collega. Toch vond ze het in het begin best spannend. “Hoe ga ik ooit de routines en zorgbehoeftes van alle bewoners onthouden?  Ik besloot korte lijstjes te maken voor de ochtend- en avonddiensten. Die nam ik overal mee naartoe en die werden steeds korter. Dat werkte perfect. Nu adviseer ik nieuwe collega’s precies hetzelfde: schrijf het gewoon op, dan zit het vanzelf in je hoofd.”

De mens achter het gedrag

Juist het werken met mensen met dementie geeft Daphne enorm veel energie. Ze ziet de ziekte niet als een belemmering, maar als een uitdaging. “Het is fascinerend om te ontdekken waar bepaald gedrag vandaan komt. Als een bewoner bijvoorbeeld niet wil douchen, kun je denken: ‘hoezo, douchen hoort er toch gewoon bij?’. Maar als je verder kijkt en ontdekt dat iemand vroeger iets heeft meegemaakt waardoor douchen onveilig voelt, dan snap je het. Je gaat dan samen op zoek naar een andere manier. Als het dan wél lukt, denk ik echt: yes, we hebben het samen weer geflikt.”

Knippen, föhnen en oprechte aandacht

Haar jarenlange ervaring als kapster gooit ze niet overboord en ze neemt die passie ook mee naar de werkvloer. “Ik vind het belangrijk dat iedereen er netjes en verzorgd uitziet. Als een bewoner onrustig is dan neem ik diegene soms even mee naar onze kapsalon. Lekker de haren wassen, de föhn erin en even die een-op-een aandacht geven. Je merkt direct dat ze daarvan ontspannen en genieten. Soms is een wandeling maken goed, en de andere keer is het haren wassen. We hebben toevallig nog een collega die vroeger ook kapster was, dus we verdelen die momentjes samen. Laatst organiseerden we samen zelfs een échte beautydag.”

Studeren op eigen voorwaarden

Hoewel ze direct op haar plek zat, kriebelde het na een tijdje toch om door te leren. Ze gaf wel een duidelijke grens aan: “Ik had al twintig jaar niet meer in de schoolbanken gezeten en ik heb een gezin. Een driejarig traject voor verpleegkundige of verzorgende IG zag ik echt niet zitten. Het Gastenhuis luisterde daar goed naar en dacht hierin mee.” Ze startte met de opleiding Helpende Plus. Dit traject van acht maanden paste perfect in haar leven. Afgelopen januari nam ze dan ook vol trots haar welverdiende diploma in ontvangst.

Gewoon doen

Voor iedereen die thuis zit en stiekem droomt van een baan in de zorg, heeft Daphne een glashelder advies: “Als het in je hoofd zit, doe het dan gewoon. Blijf er niet in hangen. Het mooie aan Het Gastenhuis is dat je als woonzorgmedewerker kunt instromen. Je hoeft niet direct de schoolbanken in; je kunt eerst meelopen, sfeer proeven en uren maken.”

Zelf geniet ze dagelijks van haar werk in de zorg. De bevestiging zit voor haar in de kleine, alledaagse dingen. “Als ik iemand ’s avonds naar bed breng en ze bedanken me voor de lieve zorg. Op dat soort momenten weet ik honderd procent zeker: hiervoor doe ik dit werk.”