‘Mijn collega-huisarts en ik zijn elk de vaste huisarts van tien bewoners van dit Gastenhuis. Ik ben er iedere dinsdag, zij de donderdag.’ Als deze mensen nog thuis zouden wonen, zou Wies er veel werk aan hebben. Nu valt het eigenlijk mee. Gemiddeld is ze er twee uur per week mee kwijt. Soms hoeft ze niet eens langs te komen, en volstaat een telefonisch overleg. ‘De kwaliteit van mijn werk in woonzorginstellingen staat en valt met de kwaliteit van de zorg die er geleverd wordt’, benadrukt Wies. En die is top in Het Gastenhuis. Ik kan niet anders zeggen.’ ‘Mensen met dementie kunnen zelf niet goed meer aangeven waar ze last van hebben’, legt Wies uit. ‘Ik ben daarom grotendeels afhankelijk van wat zorgmedewerkers en familie mij vertellen. Hoe beter die informatie, hoe beter ik mijn werk kan doen. In Het Gastenhuis kennen ze de mensen en hebben ze tijd en aandacht voor ze. Ik word er goed geïnformeerd en ze betrekken de familie op tijd bij medische beslissingen.’

‘Soms helpt een ommetje maken al om iemand uit z’n onrust te halen’

‘In de zorg voor mensen met dementie is het belangrijk dat je, indien nodig, een specialist ouderengeneeskunde of paramedici zoals een fysiotherapeut of ergotherapeut kunt inschakelen. Onze praktijk heeft hiervoor een vaste samenwerking met De Rijnhoven. Ik kan altijd bellen voor advies. En indien nodig kan ik iemand laten langskomen.’ Is het inschakelen van een specialist ouderengeneeskunde vaak nodig? ‘In Gastenhuis Vleuten tot nu toe slechts een enkele keer. De meeste bewoners fleuren juist op in het Gastenhuis omdat ze weer aandacht en sociaal contact krijgen. Zijn er toch gedragsproblemen? Dan kijk ik eerst of er niet iets fysieks aan ten grondslag ligt. Suikerziekte of blaasontsteking ‘Zij zijn mijn ogen en oren’ bijvoorbeeld. Pas als dat niet het geval is en ik er ook niet uitkom met mijn huisartsenrichtlijnen, raadpleeg ik de specialist.’ ‘Een van de manieren om met angst, depressie of onrust om te gaan, is het inzetten van psychofarmaca. Maar de inzet daarvan wegen we in Het Gastenhuis heel zorgvuldig af tegen de andere mogelijkheden die er zijn. Dit doen we altijd in goed overleg met de zorg en de familie. Zijn er verschillende inzichten? Dan gaan we daarover met elkaar in gesprek om tot een gezamenlijk plan te komen. En indien gewenst vragen we daarbij de specialist ouderengeneeskunde om advies.’ Gelukkig is het gebruik van psychofarmaca in Het Gastenhuis niet vaak nodig. ‘Het team kent de bewoners goed en heeft daarbij voldoende tijd om te anticiperen op iemands gedrag. Soms helpt een ommetje maken al om iemand uit z’n onrust te halen. Met dat soort oplossingen kom je vaak al een heel eind.’