Via een kennis hoorde ze over de mogelijkheden bij Het Gastenhuis. "Ik zag dat de locatie van Het Gastenhuis Harderwijk werd gebouwd en dat leek me een hele mooie kans. Ik heb gesolliciteerd en ben in 2022 direct vanaf de opening gaan werken. We hebben het samen zien opbouwen en zijn gegroeid van twee naar tweeëntwintig bewoners." Iets wat José direct aansprak aan Het Gastenhuis was de sfeer en de uitstraling van het gebouw. "Ik hou enorm van licht en hier is ontzettend veel lichtinval wat zorgt voor een fijne sfeer”. Ook de visie past precies bij hoe zij goede zorg voor zich ziet. "Gewoon echt wonen zoals thuis, met de focus op zelfredzaamheid en eigen regie."

Ze startte vol enthousiasme als woonzorg medewerker en overwon al snel haar onzekerheid over de terugkeer naar de schoolbanken. Met succes, want afgelopen juli behaalde ze vol trots haar diploma tot Verzorgende IG. Hoewel ze het aanbod kreeg om door te leren voor verpleegkundige kiest ze er bewust voor om eerst verder te ontwikkelen in haar huidige rol. Ze wil de komende tijd in de praktijk nog veel leren en haar aandacht volledig richten op de bewoners.

Vertrouwen door te doen

Na haar start al woonzorg medewerkers kreeg José al snel de mogelijkheid om een werken-en-leren-traject te volgen. "Ik vond het best spannend" geeft ze toe. "In de horeca deed ik alles op de automatische piloot en ineens draag je de verantwoordelijkheid voor de kwetsbare mensen hier. Bovendien wist ik in het begin helemaal niet hoe een laptop werkte."

Toch zette ze door en afgelopen zomer behaalde ze haar diploma voor Verzorgende IG. "Je begint gewoon met meekijken en je helpt bij de dingen waar je bevoegd voor bent. Daarna ga je één dag in de week naar school en de rest leer je op de werkvloer. Iedereen helpt je hierbij en geen enkele vraag is stom. Als de eerste goede cijfers binnenkomen en je de systemen ineens begrijpt, geeft dat enorm veel zelfvertrouwen."

Levensverhaal

Het werk in de zorg bleek veelzijdiger te zijn dan José vooraf dacht. "In het begin dacht ik dat de zorg alleen maar bestond uit wassen en mensen naar het toilet brengen maar dat is maar een heel klein stukje. We gaan bijvoorbeeld samen met de bewoners naar de markt, we maken een wandeling of we drinken gezellig een kopje koffie. Je toont interesse in elkaar en daardoor bouw je een hele mooie band op."

Die band ontstaat vooral door de oprechte aandacht die je kan geven aan bewoners. Er komen dan bijzondere verhalen los. José herinnert zich een bewoonster die in een Jappenkamp had gezeten. "Zij vertelde heel open haar verhaal. Dat was indrukwekkend en raakte me echt. Als je dan ziet wat zo'n vrouw heeft meegemaakt en hoe liefdevol zij haar leven heeft kunnen oppakken. Wanneer ik haar naar bed bracht, zei ze: 'Ik ga voor je bidden, kom weer veilig thuis en dank je wel voor alle goede zorgen.' Dat is gewoon ontzettend mooi en maakt dit werk zo waardevol."

Door de levensverhalen te kennen, begrijpt José het gedrag van de bewoners veel beter. "Als je het verhaal van iemand kent dan weet je waar bepaald gedrag vandaan komt. Je begrijpt waarom iemand altijd naar buiten wil of juist liever niet in een groep is. Daardoor kun je veel beter anticiperen."

Elke dag is anders

Elke dag vraagt om een creatieve aanpak. "Vandaag werkt een bepaalde benadering goed maar morgen lukt die manier totaal niet," legt José uit. "Soms wil iemand de medicatie de ene dag graag met appelmoes innemen en de volgende dag absoluut niet. Dan ga je op zoek naar een nieuwe oplossing. Dat maakt het werk juist afwisselend."

Voor mensen die twijfelen om de zorg in te gaan heeft José een heldere boodschap. "De zorg is een ontzettend leuk beroep. Je werkt met mensen en je doet het echt samen als team en wat ik heel belangrijk vind is dat je te gast bent bij de bewoners in huis. De liefdevolle zorg die je aan de bewoners geeft krijg je enorm terug."