‘Je mag blijven wie je bent, ook al verander je’

Op het moment van schrijven zijn Rober en Mirjam Voetberg nét drie weken het nieuwe zorgechtpaar van Gastenhuis Leusden. Er komt vanzelfsprekend heel veel op het koppel af, maar het voelt naar eigen zeggen als een warm bad. “Zingeving en lichamelijk en geestelijk welzijn, dat moet er bij ons wel vanaf gaan spatten.”

Rober vertelt: “Het eerste gevoel is erg goed. Het is heel druk, er zijn veel mensen, veel namen en allerlei nieuwe systemen. Gelukkig zijn wij de afgelopen periode ingewerkt door het vorige zorgechtpaar dat in Emmen een nieuw te openen Gastenhuis gaat runnen. Bij vragen zijn zij nog gewoon te bereiken voor ons, en ook het hoofdkantoor staat altijd voor ons klaar.”

Overduidelijk Ja

In het geval van Rober kun je met recht spreken van een heuse carrièreswitch. Hij heeft onder meer een ICT-achtergrond. Voor Mirjam met haar zorgachtergrond is dat niet aan de orde. Zij vertelt: “Een jaar of zes geleden hadden we het er samen over, gaan we door met onze huidige beroepen of doen we nog eens iets anders? En… zou het niet leuk zijn om samen wat te doen?” “We hebben ons georiënteerd op een zelfstandige zorgboerderij,” gaat Rober verder, “Maar de conclusie was dat er nogal wat bij komt kijken, zeker op het gebied van wet- en regelgeving. Zo passeerden er nog wat andere mogelijkheden de revue, maar er was niet iets bij waarvan wij dachten: Dát is het helemaal voor ons. Totdat het Gastenhuis op ons pad kwam en wij het Gastenhuis in Roden bezochten. Na een aantal gesprekken werd ons gevraagd of wij Leusden wilden komen leiden. Nou, daar hebben we overduidelijk ‘Ja’ op gezegd, in maart 2023 was dat.”

Geoliede machine

“Ja, wij hebben zeker het idee dat we elkaar goed aanvullen op de werkvloer. Als je dat al kunt zeggen na deze korte periode dan hè,” zegt Mirjam. “Waar Rober wat technischer kijkt en het algehele overzicht houdt, zit ik heel erg op de zorg en houd ik juist vanuit die context het overzicht. Onze eerste weken hier zijn echt wel naar verwachting, we houden elkaar scherp, dat valt me op. Kijk, het team loopt natuurlijk al, wij stappen wat dat betreft op een rijdende trein. Het team draait als een geoliede machine en ze zijn gewend aan een bepaalde manier van werken. Wij zullen dat op den duur toch op een andere manier gaan vormgeven., geen mens is immers gelijk. Wij moeten eerst de organisatie en de locatie nog leren kennen. Er zijn natuurlijk altijd puntjes waarvan je denkt: Oh ja, dat zouden we ook iets anders kunnen doen.” Rober: “De bewoners zijn de primaire doelgroep, zij staan altijd op één en wij willen hen met onze zorg een mooie tijd kunnen geven. Het is meer dan eten, drinken, slapen, het is ook de dag-invulling. Daar hebben wij leuke ideeën over.” Mirjam: “Ik kom vanuit de wijkverpleging en mijn motto is: werk vanuit een positieve gezondheid. Zingeving, lichamelijk en geestelijk welzijn, dat moet er bij ons wel vanaf gaan spatten. Veel willen we doen in overleg met het team, want vanuit het team moet het komen. Wij kunnen het verzinnen, maar de medewerkers moeten het dragen.”

5-jarig bestaan

Mirjam vervolgt: “Wij komen uit Lelystad, dus over een maand gaan wij zelf verhuizen naar dit Gastenhuis, dit wordt ons nieuwe huis. De verhuizing is dus praktisch, maar wij doen het ook voor de betrokkenheid. Zo’n eerste periode kennismaken en het Rober en Mirjam-sausje meenemen, dat kan een stuk makkelijker door simpelweg aanwezig te zijn. Het is een goede manier om aan te sluiten bij het team en de bewoners. Voor wat betreft de interactie met de bewoners en hun families, wij vielen met onze neus in de boter vanwege het 5-jarig bestaan van Gastenhuis Leusden. Er zijn afgelopen zomer twee feestjes georganiseerd, één voor de bewoners en hun familie en één voor het personeel. Dat waren voor ons hele mooie mogelijkheden om goed te kunnen socializen. Inmiddels hebben we tijdens een andere gelegenheid ook heel veel andere Gastenhuis-pioniers ontmoet, dus in een hele korte tijd hebben we veel mensen gesproken.” “Tot slot wil ik graag zeggen dat wij heel erg achter het open deurenbeleid van het Gastenhuis staan,” stelt Rober. “De deur staat hier altijd open, dat zeggen we tegen iedereen. Familie komt dus ook zo gemakkelijk binnen hier, dan maak je even een praatje en vertel je dat je het nieuwe zorgechtpaar bent. Het is heel laagdrempelig allemaal, letterlijk in dit geval.” “En, zegt Mirjam, “Wij staan allebei heel erg voor: de mens mag zijn wie hij is. Wie je ook bent, wat er ook gebeurt. Dat is het mooie van het Gastenhuis en waar we ons al vanaf het begin mee kunnen conformeren. Het leven verandert, je hoofd verandert, je invulling verandert, maar je mag blijven wie je bent, ook al verander je.”