Kiezen voor verdieping Zorg zit al vroeg in hem. Zijn tante begeleidde mensen met een verstandelijke beperking en nam op woensdagen haar cliënt mee als ze bij de familie van Justin ging eten. “Zo ben ik eigenlijk de zorg ingerold, vanaf jongs af aan, en ik heb er nooit spijt van gehad.” Justin begon in de reguliere ouderenzorg maar zocht al snel naar meer diepgang. Bij mensen met dementie vond hij dat. “Geen enkele dag is hetzelfde. Geen enkele bewoner is hetzelfde. Je staat iedere dag weer met nieuwe uitdagingen.” Het Gastenhuis Gorinchem ligt dicht bij huis en Justin kende de locatiemanagers al. Hij ging er stagelopen en kreeg na zijn stage meteen een contract aangeboden. “En toen ben ik gewoon blijven hangen,” lacht hij. Inmiddels werkt hij er bijna vier jaar als verzorgende. Laatst heeft hij ook nog een specialisatie psychogeriatrie gedaan en dit helpt hem in zijn werk om gedrag te koppelen aan emotie: "Ik probeer gedrag te koppelen en te luisteren naar echt de emotie achter de woorden die ze zeggen en te kijken naar hun lichaamstaal. Ze hoeven voor mij niet heel veel te zeggen om te kunnen zien hoe ze zich voelen."

Wonen zoals je thuis gewend bent Wat Justin het meest uniek vindt aan Het Gastenhuis, is de visie: bewoners zetten hun leven zoveel mogelijk voort zoals ze dat thuis gewend zijn, met het open deurenbeleid als uitgangspunt. “Je komt eigenlijk bij iemand thuis en helpt diegene daar. Je kijkt echt naar zorg op maat: wat heeft iemand op dat moment nodig?” Wie graag naar buiten wil, mag dat altijd. “Het zijn nog steeds mensen, als iemand echt de wil heeft om naar buiten te gaan, dan accepteren we dat gewoon.” Dat spreekt het team altijd vooraf goed door met de familie, zodat iedereen zich daar prettig bij voelt. Die vrijheid voelt Justin ook terug in de sfeer van het huis zelf: een mooi gebouw en een huiselijk gevoel. “Het geeft echt een huiselijk gevoel.”

Meer doen dan je functie beschrijft Officieel is Justin verzorgende, met een aanvullende opleiding psychogeriatrie. In de praktijk doet hij veel meer. Hij helpt de meeste families met technische zaken, van het installeren van televisies tot het oplossen van systeemstoringen voor collega’s. “Je doet in principe heel veel verschillende dingen binnen je eigen baan. Dat houdt het ook leuk, dat je niet aan één ding gebonden bent.” Daarnaast is Justin van een paar bewoners de persoonlijk begeleider. Hij zorgt net als zijn collega’s voor de hele groep, maar is voor deze bewoners specifiek het vaste aanspreekpunt voor familie en zorgplannen. Hij leest de levensverhalen van nieuwe bewoners en leert ze zo steeds beter kennen. “Als je iemand echt kent, kijk je naar hoe diegene vroeger was en speel je daarop in. Douchte iemand vroeger altijd ’s avonds in plaats van overdag? Dan sluit je daarop aan.” Ook het contact met familie levert Justin zelf iets op “Ze denken echt mee met de zorg, Zo krijg je weer frisse ideeën.” Ook de dagen zelf verschillen steeds en dat is precies wat Justin er zo prettig aan vindt. “Iedere dag vereist een iets andere versie van jezelf, andere kwaliteiten en andere gesprekstechnieken. Het is nooit dat je denkt: ‘ik heb nu drie keer dezelfde dag gehad, het wordt een beetje herhaaldelijk.’” Juist die afwisseling houdt het werk voor hem elke keer weer fris. “Iedere dag anders, dat is heel prettig.”

Tijd maken voor een kopje koffie Binnen het team werken verpleegkundigen, Verzorgende IG’ers, helpenden, een gastvrouw of gastheer, facilitaire collega’s en een kok nauw samen. De dag begint om zeven uur met een korte terugblik op wat er die nacht speelde, gevolgd door de ochtendzorg. “Tijdens de zorg brengen wij de mensen naar de woonkamer, waar de gastvrouw de mensen helpt met ontbijt, koffie of thee. Als wij klaar zijn met de zorg, proberen we met het gehele team samen wat te gaan drinken met de bewoners.” Justin maakt daar zelf bewust ruimte voor, ook op drukke dagen. “Ondanks dat ik het soms vrij druk heb met bijvoorbeeld administratief werk probeer ik echt de tijd te nemen om even bij de bewoners te zitten. Als ik nu wat tijd investeer dan houd ik daar op de lange termijn juist tijd aan over. Dan weet ik hoe ik iemand op een goede manier kan benaderen, wat geruststellend voor diegene kan zijn. Iemand blijft daardoor ’s avonds rustiger, of wat positiever gestemd.”

Samen sta je nergens alleen voor Bewoners bouwen bij Het Gastenhuis echte banden op met elkaar en met het team. Dat voel je ook rond een overlijden: bewoners staan er dan vaak samen bij stil en ook het team maakt er bewust een moment voor om samen op terug te kijken. “Er is altijd ruimte om erover te praten, met collega’s of met de locatiemanager.” Precies die onderlinge steun maakt dat Justin dit werk, met alles wat erbij hoort, met veel plezier blijft doen.

Zichzelf blijven op de werkvloer Justin is van nature zorgzaam en empathisch. “Ik hoef mezelf niet te veranderen om hier te werken. Ik kan mijn volledige zelf zijn op de werkvloer. Dat maakt het een stuk makkelijker en leuker.” Zijn tip voor iedereen die twijfelt “Blijf goed in contact met bewoners en familie. Neem de tijd om de mens achter de dementie te leren kennen en geef diegene een mooie dag.” Voor wie twijfelt of de zorg iets voor hen is, heeft Justin een simpel advies: gewoon beginnen. Want zoals hij zelf ontdekte, groei je bij Het Gastenhuis vanzelf in de richting die bij je past.