“Ik ken Maria nog van vroeger, ik heb dertig jaar geleden gewerkt voor haar familiebedrijf,” vertelt de enthousiaste Fredie. Zeker als zij en mevrouw Kouwenberg samen ‘Driels’ spreken is het alle zeilen bij om er iets van te begrijpen. “Maria en ik hebben een klik, ik weet niet wat dat is, maar het is helemaal wederzijds. Als ik bij haar appartement aanklop of als we een stukje op de duofiets gaan rijden, dan zeg ik altijd: ‘Maria, jouw ergste nachtmerrie is er weer!’. Dan moet ze vreselijk hard lachen, dat is de humor die we delen met elkaar. Het is toch fantastisch dat dat zo kan?”

Zevengangendiner

Voordat we aanschuiven bij mevrouw Kouwenberg, vertelt Fredie over de voldoening die haar parttimebaan bij het Gastenhuis haar geeft. “Natuurlijk vind ik het heel moeilijk om de mensen door hun ziekte achteruit te zien gaan, maar het voelt goed dat wij hier zijn om hen een mooi laatste deel van hun leven te bieden. En, omdat de groep zo klein is, heb ik eigenlijk met iedereen wel een band. Ik verwen de bewoners dan ook graag. Met kerst bijvoorbeeld, heb ik een zevengangendiner gekookt. Het leuk en gezellig maken voor de bewoners, daar geniet ik nou van. Laatst was er een bewoonster die haar sloffen uit deed in de woonkamer en lekker languit op de bank ging liggen. Dan denk ik: ja, dat is mooi, die voelt zich hier écht helemaal thuis.”

Gastvrij

“Wanneer ik met mijn dienst begin ga ik al onze bewoners af; ik geef ze een hand, maak een praatje met ze. Bij het Gastenhuis kan dat juist. Laatst zei een bewoonster tegen me: ‘Ik vind jullie allemaal lief en ik voel me hier helemaal thuis, maar ik kan jullie namen niet onthouden’. Toen heb ik een stuk plakband opgeplakt met mijn naam erop. Zo gemakkelijk kan het zijn, echt een kleine moeite. Kijk, ik heb een horeca-achtergrond, mijn hele familie zat altijd in de horeca, ik denk dus dat wij weten hoe het is om gastvrij te zijn.”

Koolhydraatarm

“Ah daar is mijn ergste nachtmerrie,” zegt mevrouw Kouwenberg breed grijnzend als we haar appartement binnenkomen. Het is er precies zoals Fredie al omschreef: netjes, gestructureerd en spic en span. Ze vervolgt: “Fredie en ik kunnen om dezelfde dingen lachen, dat is zo fijn. Want ja, ik woon hier niet vanwege mijn zweetvoeten, zal ik maar zeggen. Dan moet je er toch iets leuks van maken. Ik voel me hier enorm thuis, in mijn appartement, maar ook beneden met de andere bewoners. Het is vooral zo fijn dat je zelf de keuze hebt. Datzelfde geldt voor Fredie helpen met het wasgoed of met fruit snijden in de keuken. Als ik een goede dag heb dan kan ik zomaar twee uur aaneen in de keuken helpen,. Maar op een goed moment zegt ze dat ik gauw de beentjes hoog moet leggen omdat ik wel genoeg gedaan heb. Fredie kan erg lekker koken. En gezond. Het scheelt dat we allebei koolhydraatarm eten, want zo helpen we elkaar een beetje. Ja, Fredie is me veel waard. Ze voelt soms net als een dochter voor me.”

Schlagerfestival

Fredie haakt in: “Even geleden hebben we lekker gepuzzeld, die hadden we hier op tafel gelegd, weet je nog Maria? En sjoelen doe je graag, evenals kegelen op de zelfgemaakte kegelbaan in de woonkamer. Dat was een succesnummer hoor, zelfs de oudere bewoners van in de negentig deden er gewoon aan mee. Daarnaast houden we allebei van schlagerfestivals kijken op televisie.” Mevrouw Kouwenberg voegt de daad bij het woord en zet via YouTube in no-time een gezellige schlagerzender op. “Zo staan we dan lekker te dansen samen,” zegt ze glunderend. Fredie kijkt er niet van op dat mevrouw Kouwenberg zo thuis is met de moderne techniek. “Ze heeft een eigen laptop, ze gebruikt internet, e-mail en ze heeft een mobiele telefoon. Soms appen we samen.” Mevrouw Kouwenberg: “De rust hier vind ik ook zo fijn. Met mijn eten en pillen liep het thuis wel eens mis, maar hier wordt er goed voor me gezorgd. Zoals ik het wil, zo is het hier. Wil ik graag een witvisje, dan komt die er. Niets hoeft, alles mag. Het is geen fabriek hier, er is aandacht en tijd voor de bewoners en dat is vooral fijn. Had ik al verteld dat mijn kleinzoon en kleindochter hier allebei stage lopen? Dat is wel heel bijzonder hoor, ze kunnen zo even bij oma langsgaan. Al met al vind ik dat ik het heel goed getroffen heb hier.”