Collega Sylvia (49) is het roerend met haar eens. ‘Ik denk wel dat het een beetje je roeping moet zijn,’ zegt ze. ‘Je moet er gevoel voor hebben.’ In het Gastenhuis wonen 20 mensen met dementie. Dat kan soms best intensief zijn, want als gastvrouw ben je altijd in de woonkamer en die is nooit leeg. Iedereen heeft weer net even een andere benadering nodig. Dat moet je wel aanvoelen.’ En je moet er wat mee doen ook, vindt Thea. ‘Als je dit werk doet kun je niet achterover leunen. Je moet veel initiatief nemen, omdat de mensen voor wie je zorgt dat zelf meestal niet meer doen.’

Drie gangen, mooi gedekte tafels en het eten in schalen opgediend.

Het verzorgen van drankjes en maaltijden, samen met de koks, is de kern van hun werk. ‘In de ochtend ben je daar het drukst mee, omdat de mensen hier opstaan wanneer ze dat zelf willen. Ze komen een voor een beneden. Aan het eind van de ochtend neemt je collega het over. Zij doet dan de lunch. Dat is altijd tussen half één en half twee. De medewerkers zitten dan ook gezellig aan tafel en soms halen we een extraatje. Lekker kibbeling op de markt. De middag is wat rustiger, omdat sommige mensen een dutje gaan doen. Je hebt dan wat meer tijd om de vaat weg te werken en zo. Ook bij het avondeten zitten we allemaal samen aan tafel en natuurlijk ruimen we lekker samen met de bewoners af’. ‘Dat avondeten is echt een happening,’ glundert Sylvia. ‘Dat doen we hier supermooi. Bijna altijd drie gangen, mooi gedekte tafels, het eten in schalen opgediend. Als gastvrouw eet je ook mee. Echt heel erg gezellig altijd. En lekker! Want we hebben goede koks.’

Als je oprecht geïnteresseerd bent in de mensen om je heen, kun je van elke dag een feestje maken.

Met de drie koks werken ze veel samen. Je zou kunnen zeggen dat ze een beetje samen het huishouden runnen. ‘Als de boodschappen gebracht worden, moeten die in een schone ijskast. Daar zorgen wij dan voor. Als er familie mee-eet overleggen we met de kok hoe we de tafel zullen dekken, zodat de familie bij elkaar kan zitten. En als er aardappels geschild moeten worden of een paar kilo appels voor de appelmoes, dan helpen we mee. Liefst samen met een paar bewoners.’ Ook buiten de maaltijden om zijn ze altijd bezig. ‘De ene keer sta je met elkaar een was weg te vouwen, het andere moment zoek je op YouTube een liedje van Dorus op en zit je met z’n allen te zingen. Als je je voelsprieten maar uitsteekt en oprecht geïnteresseerd bent in de mensen om je heen, kun je van elke dag een feestje maken.’ In Gastenhuis Dordrecht werken zes gastvrouwen die elkaar per dagdeel aflossen. Zo kunnen ze er met volle energie tegenaan. ‘We werken nooit in dezelfde dienst, maar we hebben wel onderling contact. Er zijn drie diensten op een dag. Als we elkaar aflossen, praten we elkaar bij over de bijzonderheden en we hebben een groepsapp. Ook al werken we nooit direct samen, we vormen toch een echt team.’ Thea’s ogen twinkelen: ‘Ik heb onlangs een vast contract gekregen. Waar krijg je dat nog op je 54^ste? Ik hoop dat ik hier nog heel lang mag werken!’.