‘Op mijn 43^ste ben ik omgeschoold, eerst was ik kapster,’ vertelt Geertje (50). ‘De zorg heeft altijd al getrokken en ik merkte dat werken met mensen met dementie voor mij veel uitdagingen biedt. Het mooiste vind ik om contact te maken met iemand die door zijn of haar ziektebeeld eigenlijk heel ver weg is. In hun wereld stappen en dan merken dat je met elkaar gesprekken kunt voeren en zo iemand kan helpen, dát is het mooiste van mijn werk. Het was de beste carrièrestap van mijn leven.’

Kwalitatieve zorg

Collega Renée Jacobs (24) knikt instemmend. ‘Ik wist al sinds de basisschool dat ik de zorg in wilde, alleen nog niet welke richting. Na een periode in de thuiszorg kwam ik erachter dat dit helemaal bij me past. Werken met mensen met dementie betekent voor mij het laatste deel van hun leven zo mooi en betekenisvol mogelijk maken. Geertje en ik werken allebei 32 uur en hierdoor zijn we veel onder de bewoners en dat is juist voor mensen met dementie zo belangrijk. Ze zien dezelfde gezichten en daardoor herkennen de bewoners ons vaak gelijk.’

Renée geeft aan dat zij en haar collega’s bij het Gastenhuis veel tijd kunnen besteden aan de bewoners, in tegenstelling tot hoe het in de zorg vaak gaat. Ze vervolgt: ‘Dan moet het toch snel en vluchtig, wij nemen de tijd voor de bewoners en dat kan ook, dat is hoe het Gastenhuis is opgezet. Of je nu de kok bent, gastvrouw of verpleegkundige, iedereen heeft binnen ons Gastenhuis de tijd om zijn of haar taken rustig uit te voeren. En als iemand extra zorg nodig heeft, dan kan dat natuurlijk. Hierdoor heb ik het gevoel dat ik mijn vak beter kan uitoefenen.’ Geertje haakt aan: ‘Je kunt het feitelijk ook niet snel doen bij mensen met dementie, rust is juist zo belangrijk.’ ‘Klopt. Haast werkt alleen maar averechts. Onze bewoners krijgen 24 uur per dag kwalitatieve zorg, dus je weet dat je ze goed achterlaat als je naar huis gaat,’ zo stelt Renée.

Mooie momenten

Geertje: ‘Al sinds de oprichting hebben we een fijn en hecht team. Ook het zorgkoppel Edwin en Caroline zijn onderdeel van het team; ze staan niet naast of boven ons als leidinggevenden, we zijn samen één. Dat is een heel fijn gevoel, iedereen is hier gelijk. Daar komt bij, geen dag is hier hetzelfde. Je kunt nooit zeggen: morgen doe ik het weer zo. In het Gastenhuis beweeg je heel sterk mee met de bewoners.’ Renée: ‘Vaak wordt gedacht dat mensen met dementie altijd hetzelfde zeggen en hetzelfde vragen, maar dat is absoluut niet zo. Elke dag is weer een uitdaging en dat maakt het juist zo leuk. Dat zou ik bijvoorbeeld jongeren van mijn leeftijd zo graag willen meegeven. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat er heel veel dankbare momenten zijn en dat je iedere dag bijleert. Kortom, kom vooral bij ons werken en ons team versterken!’