
‘De rollator noem ik mijn hand-Mercedes’
Wiskundige achtergrond
De wieg van Meneer Theo stond in Echt, in Midden-Limburg, op het smalste stukje van de provincie. Hij vertelt trots dat je vanaf Echt binnen vijf kilometer in België zit én binnen vijf kilometer in Duitsland. “Ik ben overtuigd katholiek en ik heb zelfs nog een kruisje van mijn overleden vrouw hangen hier in mijn appartement, ziet u? Na mijn middelbare school in Roermond koos ik voor ‘werken-en-leren’ bij het chemische bedrijf DSM. Ik had een wiskundige achtergrond, maar ik koos bewust voor techniek en organische chemie. Al snel werd ik bevorderd tot hoofd van het bedrijfslaboratorium. Wij werkten aan de grondstof voor nylon. Omdat ik veel kennis had van de techniek en de kwaliteit van ons chemische proces, vroeg de directie mij veelvuldig om naar het buitenland af te reizen. Ik was en ben leergierig, en als je dat bent, dan heb je al veel gewonnen. Zo heb ik gewerkt in onder andere Rusland, Engeland, Mexico, Brazilië en later ook nog in China. In totaal heb ik 39 jaar bij DSM gewerkt. Ik zal DSM, zolang ik kan leven en redeneren, hooghouden, want ze hebben goed voor mij en mijn collega’s gezorgd.”
Koninklijke onderscheiding
Meneer Theo kijkt naar eigen zeggen terug op een heel fijn (werkzaam) leven. Toen hij met pensioen ging, kon hij niet stilzitten; dat is zijn aard niet, zelfs nu niet met zijn respectabele 90 jaren. “Ik heb veel vrijwilligerswerk gedaan, onder meer door mee te helpen met het geven van Nederlandse taalles aan vluchtelingen en de opvang van Oekraïners in mijn woonplaats. Voor mijn vrijwilligerswerk kreeg ik een koninklijke onderscheiding, ik werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Mijn vrouw is helaas al op 68-jarige leeftijd overleden, dus ik rooi het al 22 jaar alleen. Gelukkig heb ik een hele lieve dochter. Chantal woont in Bennekom. Zij en haar gezin komen heel erg vaak op bezoek. Mijn dochter heeft zich er sterk voor gemaakt dat ik naar hier zou verhuizen, omdat de reis van Bennekom naar Midden-Limburg toch veel tijd in beslag nam. Mijn kleinzoon is inmiddels 18 jaar en hij studeert Technical Computer Science in Twente, knap hè? Dat is zo’n leergierige jongen, net als ik vroeger was.”
Iedere dag wandelen
Sinds begin augustus 2025 woont meneer Theo in Het Gastenhuis Bennekom en hij is er echt gelukkig, zo stelt hij. “Ik heb een mooie kamer en ik hoef me zeker niet te vervelen. Het personeel is erg aardig, lief en deskundig. En tja, ze moeten van mij af en toe accepteren dat ik ze wat Limburgse woordjes probeer te leren, want ik moet ze aan het lachen krijgen. Mijn huisarts heeft mij altijd geadviseerd om veel in beweging te blijven, want anders krijg je 'roest'. Daarom wandel ik iedere dag een uur. Ik loop vier of vijf keer hetzelfde blokje rond, want het gaat mij erom dat ik in beweging ben. Tijdens het wandelen ontmoet ik ook mensen op straat met wie ik dan een praatje maak. Die wandelingen maak ik met mijn rollator, die ik altijd mijn ‘hand-Mercedes’ noem.”
105 jaar oud
Wat betreft persoonlijk vermaak, meneer Theo is geïnteresseerd in het wereldnieuws en zit ‘s avonds nog geregeld achter zijn computer. Daarnaast kijkt hij graag naar de katholieke tv-mis op zondag. Bovendien maakt meneer Theo graag gebruik van de activiteiten die in Het Gastenhuis worden georganiseerd. Zo deed hij onlangs nog mee aan een bingospel. “Dat gaat prima hoor. Mijn gehoor en mijn zicht worden wat minder, maar verder mag ik helemaal niet klagen. Zeker niet voor iemand van 90 jaar. Had ik al gezegd dat ik 105 jaar oud wil worden? Hoe dan ook, ik ben dankbaar voor hoe goed ik het heb. Ik kijk dan ook terug op een heel fijn leven.”