cxj21t7dkpy2ivvh8ya9gsngt192n5

‘De ouderenzorg voelt als een warm bad’

‘De ouderenzorg voelt als een warm bad’

“Mijn hele leven werk ik al in de zorg, ik begon met mijn opleiding toen ik 16 jaar was,” aldus een trotse Esther Schuitemaker in de zonnige woonkamer van haar Gastenhuis in Harderwijk. Na een carriere in de jeugd-tbs en psychiatrie, begon de ouderenzorg toch weer aan haar te trekken. “Toen ik eenmaal vrijwilligerswerk had gedaan, ging mijn hart weer open. Ik wist het zeker: ik moest en zou terug naar de ouderenzorg.”

Esther: “Mijn moeder tipte mij voor het Gastenhuis, ik had er tot dat moment nog niet van gehoord. Wel wist ik dat ik niet terug wilde naar een regulier verpleeghuis, dus ik ben me direct gaan verdiepen in wat het Gastenhuis is en doet. Al snel kwam ik met de juiste mensen in contact en zo is het balletje gaan rollen. Begin juli 2023 ben ik begonnen als locatiemanager van het Gastenhuis Harderwijk. Gelijk al had ik voor ogen wat ik wilde doen: investeren in het team, in de bewoners én in hun families. Met alle teamleden heb ik individuele gesprekken gevoerd. Dat was enorm waardevol want ik heb het idee dat ik iedereen inmiddels best goed ken. Tja, en met 25 teamleden heb je ook te maken met 25 karakters. Wat ik heel duidelijk heb gezegd is: mijn motto is ‘wij doen het samen of we doen het niet’. Dat sprak iedereen gelukkig heel erg aan en op die voet zijn we aan het opbouwen gegaan. Er heerst een hele positieve sfeer en dat is toch de basis van ieder Gastenhuis.”

Op z’n Essies

“Heel verdrietig, de afgelopen week hadden we drie overlijdens in vier dagen tijd. Dan moet er best wel wat geregeld worden natuurlijk. Wel werd duidelijk dat alle neuzen dezelfde kant op staan: je stuurt een appje, pleegt een belletje en de collega’s staan direct voor je klaar en komen gelijk om bij te springen. ‘We doen het samen’, dat wordt overduidelijk gedragen door heel het team. Daar ben ik oprecht blij mee, maar ik ben er ook heel trots op. Ik kan wel zeggen dat ik het fantastisch vind, dat kan ik na zes weken al wel zeggen. Het grappige is dat in mijn vorige werk wel werd gezegd dat ik alles ‘op z’n Essies’ doe. Hier is dat niet anders: ik spring bij waar nodig, is er een bewoner die nog uit bed moet, dan help ik mee, ook met het dekken van de tafel. Ik probeer altijd mee te lunchen, ik wil juist betrokken en aanwezig zijn, dat is heel belangrijk voor de verbinding met het team en met de bewoners.”

Duofiets

“In oktober houden we een high tea in de kerk achter ons, daar kunnen mensen zich voor inschrijven. We gaan ook flyeren in de buurt zodat we de buurtbewoners overal goed bij betrekken. Dan organiseren wij gelijk een crowd funding voor de duofiets die we graag willen hebben voor onze bewoners. Weet je, wij moeten onszelf als huis op de kaart zetten, juist in de buurt, ja. Zij moeten weten dat wij hier zijn, bijvoorbeeld als er eens een bewoner bij iemand in de tuin staat – en dat kan zomaar gebeuren natuurlijk vanwege ons open deurenbeleid. Dat ze weten waar de bewoner in kwestie woont. Verbinden met de buurt. Je merkt, ik ben heel erg van het ‘samen’. En ja, natuurlijk moet er een kapitein zijn op een schip, iemand die beslissingen neemt, maar in principe is het van: altijd alles graag in overleg en met elkaar. Dat is ‘op z’n Essies’ in een notendop.”

Aanwinst

“Wij proberen de bewoners zoveel mogelijk zelf te laten doen en niet ze meteen alles maar uit handen te nemen. Dat is de kracht van het Gastenhuis en dat spreekt me erg aan. Dit concept past perfect bij mij; het kleinschalige, het veel aandacht hebben voor het individu, tijd voor de bewoners maken, het genoemde open deurenbeleid. En natuurlijk onze kok die elke dag vers kookt, iemand die altijd in de woonkamer is en zorgt voor thee of koffie, alles is en voelt warm hier. De bewoners hebben prachtige eigen appartementen en wonen niet met zes man op een kamer. Dat vind ik echt heel mooi aan het Gastenhuis. Evenals het nauwe contact met familieleden. Dat spreekt mij allemaal zeer aan. Ja, het voelt als een warm bad om weer in de ouderzorg te werken. Mijn hart staat weer helemaal open. Onlangs kreeg ik van de vrouw van één van de overleden bewoners een appje waarin ze zei dat ik een aanwinst ben voor het Gastenhuis. Jeetje, dan krijg ik zelf ook de tranen in mijn ogen, hoor. Want, dáár doe ik het voor. Dan denk ik: ik heb 100% de juiste keuze gemaakt.” 

Deel dit interview

Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor onze halfjaarlijkse nieuwsbrief

    Tarieven

    Wat kost wonen bij een Gastenhuis? En hoe vraag je vergoeding aan vanuit de Wet langdurige zorg?

    Lees meer

    Vacatures

    Deel jij onze visie op dementiezorg? Wij zijn doorlopend op zoek naar zorgtalent op alle niveaus.

    Bekijk onze vacatures