Na het behalen van hun diploma’s kregen ze er beiden een baan aangeboden. Ze bleken simpelweg de beste kandidaten voor de openstaande vacatures. ‘Als leerling voel je je hier echt onderdeel van het team’, blikt Anne-Lise terug op haar studietijd. ‘Dat vond ik heel bijzonder.’ Melissa knikt instemmend: ‘Dat heb ik ook zo ervaren. Je bent hier natuurlijk om te leren, maar collega’s staan ook open voor jouw ideeën. Er heerst een heel respectvolle en open sfeer, waarin iedereen bereid is van elkaar te leren. Dat heb je niet overal’. ‘Het helpt natuurlijk dat je er zo vaak bent’, geeft Anne-Lise toe. ‘Wij liepen hier twee jaar lang, drie dagen per week stage. En het is hier kleinschalig. Daardoor konden we echt een band met de bewoners en onze collega’s opbouwen. Je voelt je hier als leerling snel thuis en veilig.’ In Gastenhuis Dordrecht wonen 20 mensen met dementie in een huiselijke sfeer en werkt er een vast team van medewerkers. Ronald, die het huis samen met zijn vrouw Trudie runt, is praktijkbegeleider en vormt de schakel met school. Daarnaast worden de leerlingen begeleid door twee werkbegeleiders. Zij zorgen ervoor dat er voldoende aandacht en continuïteit in de begeleiding. In totaal heeft dit Gastenhuis vier leerplaatsen* en er zijn maximaal twee leerlingen aanwezig per dag.

‘Je wordt uitgedaagd om het voortouw te nemen, maar niet aan je lot overgelaten’

‘Ik heb al best een geschiedenis aan stages achter me liggen’, lacht Melissa, ‘maar de manier waarop ze hier begeleiden is voor mij perfect gebleken. Ik heb af en toe best een schop onder mijn kont nodig’ bekent ze. ‘Want ik heb de neiging alles op het laatste moment te doen. Ik vond het daarom heel fijn dat ik enerzijds vrij werd gelaten, maar dat ze bij mijn opdrachten een vinger aan de pols hielden. Per slot van rekening blijft het een studie en worden niet alleen op school maar ook op je stageplek dingen getoetst en beoordeeld.’ Ze doelt op praktijkopdrachten, zoals het opstellen van een zorgplan, het delen van medicatie of het verzorgen van complexe bewoners. ‘Ze laten je hier zelf het voortouw nemen’, vult Anne-Lise haar aan, ‘dat voelt heel goed. Maar ze laten je zeker niet aan je lot over. Ze verwachten dat je eerst zelf nadenkt en geven daarna tips of hulp.’ Wat ze het fijnst vonden aan hun leerperiode in Het Gastenhuis? Anne-Lise: ‘Dat je takenpakket hier zo breed is. Je hebt hier eigenlijk een combinatie van zorg, begeleiding en activiteitenbegeleiding. Dat sprak mij heel erg aan.’ ‘Wat ik prettig vond was dat het zo ongedwongen voelde’, haakt Melissa aan. ‘Je werkt wel hard, maar zo voelt het niet. Als je iemand gaat helpen douchen, hoef je niet binnen vijf minuten klaar te zijn. Je kunt gewoon een gezellig gesprekje aanknopen.’

‘In het Gastenhuis zie je dat het goed mogelijk is om mensen met dementie in hun waarde te laten. Dat is het mooiste wat je hier kunt leren.’

Met hun leerwerktraject hebben ze niet alleen een diploma verzorgende IG behaald. Ze hebben ook ervaren hoe mooi de zorg voor mensen met dementie kan zijn. ‘In het Gastenhuis zie je dat het heel goed mogelijk is mensen met dementie in hun waarde te laten’, besluit Anne-Lise. ‘Als je je hulp maar afstemt op wat iemand nodig heeft en iemand zoveel mogelijk zelfstandig laat functioneren. Dat is wel echt het mooiste wat je hier kunt leren.’

*Het Gastenhuis Dordrecht is een erkend leerbedrijf en biedt ruimte voor vier leerlingen: twee die een beroepsopleidende leerweg volgen (leerlingen die gedurende deze opleiding verschillende korte stages lopen) en twee die een beroepsbegeleidende leerweg volgen (een combinatie van werken en leren waarbij je in dienst bent van een erkend leerbedrijf).