Pierre en Tinie, beiden 80 jaar en al sinds 1968 een echtpaar, zitten in hun ruime appartement waar het vroege middaglicht naar binnen valt. Tinie heeft haar tablet bij de hand, die gebruikt zij veel om online naar humoristische sketches te kijken. Onder het mom van lachen is gezond. “Wij wonen hier samen eigenlijk al sinds de opening. Onze huisarts was bij die opening en zei tegen ons: ‘Ik heb nu een plekje voor jullie gevonden, dat krijg je nergens anders. Jullie moeten alleen wel binnen twee dagen komen kijken, want er zijn meer liefhebbers.’ Nou ja, toen ook onze kinderen zeiden dat zo’n kans niet vaak voorbijkomt, waren wij wel om. En moet je eens kijken wat een fijne ruimte!”

Hartpatiënt

“We boffen maar hier, want wij kennen ook mensen die de badkamer moeten delen met de persoon ernaast. We hadden het nooit eerder in gedachten gehad om te gaan verhuizen, maar goed, de situatie vroeg om snel handelen van onze kant. Gezien de broze gezondheid van Pierre, hij is hartpatiënt, had ik toch wel graag zorg in de buurt. Hier krijg je dat natuurlijk volop, en als het nodig is zelfs 24 uur per dag. Dat is hier heel erg goed geregeld.” Pierre Coenen is ook op zijn plek, geeft hij aan. “Wij zijn hier zeker tevreden.” Tinie vervolgt: “Onze beide verjaardagen hebben we groots gevierd, met vrienden en familie, dat was heel waardevol.”

Uitwisseling

“Er is hier een kok, we eten heel gevarieerd en het is altijd goed verzorgd. Ja, wij hebben zonder meer de juiste beslissing genomen. Dankzij de huisarts wonen wij hier nu zo naar onze zin. Daarom hebben wij er geen moeite mee gehad, het was een verstandige beslissing. Wat wij tijdens ons werkzame leven deden? Ik heb altijd op kantoor gewerkt, maar stiekem had ik liever voor de klas gestaan. En Pierre? Die heeft de koeien- en varkensboerderij van zijn ouders overgenomen. Ik weet nog dat mijn moeder zei: ‘Wat moet jij dan met een boer?’ Ik zei: ‘Ik wil trouwen met een man, niet met een beroep.’ Daarna heb ik er nooit meer iets wat van gehoord van mijn moeder. Wij hebben elkaar leren kennen tijdens een uitwisseling van jonge boeren en jonge dames. Ik vond Pierre uit Montfort een hele leuke man. Zo is het allemaal begonnen. De broer van Pierre zei vaak: ‘Wil jij dat boerenleven nog wel? Het is altijd zo hard werken, jij bent 7 dagen in de week in touw.’ Hij is dan ook de reden geweest dat Pierre op een gegeven moment het bedrijf heeft verkocht, dat was in 1970. Toen is hij in ploegendiensten gaan werken. Pierre ging ineens voor een baas werken, dat was wel even wennen.” Pierre vult aan: “Ik vond de ploegendienst niet zwaar, ik wist wat werken was.”

Profijt

“Het is een heel goed en lief team hier van het Gastenhuis, daar mogen we heel tevreden mee zijn. Iedereen is erg behulpzaam, zeker nu Pierre zo met zijn gezondheid bezig is. Ik kan bij de verzorging terecht met lichamelijke dingen, maar ook met mentale dingen. Wij zijn hier thuis, hè Pierre? Jazeker, onze drie kinderen en zeven kleinkinderen komen ook op bezoek bij ons. En iedere middag lopen wij samen een rondje. Pierre loopt met rollator en als hij pauze wil, dan kan hij er even op zitten. Hij mag zoveel pauzes nemen als hij wilt. Ik zeg wel eens dat ik héél veel jaren veel profijt van Pierre heb gehad, laat mij dus nu maar eens een beetje actiever zijn. Zo gaat dat in een huwelijk, toch. Door dik en dun.”