Het hoekappartement van Hennie is gezellig ingericht. Er staat een hele rij foto’s van kinderen en kleinkinderen in de vensterbank en er is een hoek waar Hennie graag leest en televisiekijkt. Bovendien staat er een bureau met computer en iPad. “Dat internetten en computeren doe ik niet zoveel meer, maar ik kan het nog wel, hoor.”

Helemaal verzorgd

Hennie Colenbranders wieg stond in Winterswijk. Na de HBS ging hij studeren in Wageningen waar hij uiteindelijk hydroloog werd. “Van beroep was ik waterhuishoudkundige en Hydrologie was mijn vakgebied, met de focus op landbouw. Ik was niet iemand die elke dag op kantoor kon en wilde zitten, ik was maar wat graag in het veld. Net zoals ik hier graag wandel. Maar goed, lopen doe ik voor de zekerheid maar wel met een rollator. Ik heb een prachtige leeftijd bereikt, maar oud worden is geen doel op zich voor mij. Wel oud worden met een goede gesteldheid. Voorlopig ga ik nog mooi even door. Hiervoor woonde ik in een appartement in Velp. Daar moest ik vrij veel zelf doen, zoals boodschappen halen en koken. Hier word je natuurlijk helemaal verzorgd. Als je ouder wordt is dat wel heel fijn.”

Leuke gesprekken

“Het bevalt mij prima hier. Er zijn veel fijne mensen die mij verzorgen, hoewel ik niet zo gek veel verzorging nodig heb. Ik kan gelukkig nog heel veel zelf doen. Wat zo fijn is hier, ik heb nooit enorm veel behoefte aan mensen om mij heen, dus ik kan me prima vermaken in mijn appartement hier. En dat mag ook gewoon. Wel ga ik voor de lunch en voor het avondeten gezellig beneden eten en ik merk dat telkens dezelfde mensen dan aanschuiven aan tafel. Met hen heb ik leuke gesprekken. Zo leer je elkaar wat kennen en ja, dat vind ik plezierig. Dat had ik niet in Velp. Daar woonde ik alleen, mijn vrouw is een jaar of vier geleden overleden.”

Speels appartement

“Of ik vergeetachtig word? Mwoah, ik denk dat de buitenwereld, de mensen dicht om mij heen, dat meer vaststellen dan ikzelf. Ik moet zeggen dat ik er niet veel hinder van ervaar. Maar goed, ik wist wel dat ik keuzes moest maken voor mijn toekomst. Zeker na het overlijden van mijn vrouw dacht ik wel eens: ‘Hoe moet het nou met mij als ik alles zelf moet blijven doen?’. Het was dus vooral verstandig om deze stap te nemen. De gelegenheid deed zich voor dat hier een appartement vrij kwam en daar heb ik helemaal geen spijt van. Spijt van dingen in mijn leven heb ik sowieso niet, ik heb altijd zoiets gehad van: alles gebeurt met een reden. We hebben hier zelfs twee koks. Het eten is heerlijk hier en zelf koken hoef ik dus niet meer. Achteraf denk ik wel eens, ik heb een goede keuze gemaakt. Het was niet heel gemakkelijk, maar uiteindelijk vond ik de omschakeling heel erg meevallen. Ik heb de keuze zelf gemaakt, ik had de regie in eigen hand. Ik bof maar met dit speelse appartement, het niet saai en vierkant en het geeft mij een positieve indruk, vanaf dag één eigenlijk al.”

Achterhoek

“Mijn dagen vul ik met van alles en nog wat. Ik ben een lezer, vooral van historische romans, over de oorlog of de Achterhoek bijvoorbeeld. Nóg zie ik de Duitsers zo Winterswijk binnenkomen in 1940, dat maakt wel indruk op een jonge knul van 9 jaar oud. Qua eten hebben wij nooit honger gehad, we konden spullen goed ruilen voor voedsel. Wel voelde je je onderdrukt natuurlijk, want je kon niet doen wat je wilde in die tijd.” Hennie streelt logé Luna nog een keer. “Ze is hier graag, weet je dat? Ze komt binnen en begint dan op die ene stoel, dan wipt ze op mijn schoot en vervolgens ligt ze tot einde middag op mijn bed. Ik ben katten gewend dus het is erg gezellig. De deur staat meestal op een kier en ze weet me prima te vinden. En ik geef ‘r helemaal nooit iets. Poezen voelen het als ze ergens welkom zijn hè.”