Toen de echtgenoot van mevrouw De Vijlder overleed, vroeg zij zich af waar ze heen moest. “Ik was 63 jaar samen met mijn man Niek en ik woonde al sinds mijn 18^de in dat mooie Haagse huis, maar het ging niet meer. Toen moest er een oplossing komen. Mijn dochter had gelezen over Het Gastenhuis en het was voor onze situatie de perfecte oplossing. Ik word goed verzorgd. En ja, ik mis mijn man ontzettend, maar het wordt telkens wat draaglijker. Gelukkig kan mijn dochter mij nu vaak bezoeken. We zien elkaar veel vaker dan toen ik nog in Den Haag woonde. Op zondag komen ze me vaak halen, maar iedere zondag wil ik niet, hoor. Ik wil dat zij ook vrij kan zijn en haar vrije zondag kan gebruiken en inrichten zoals zij wil.”

Grote badkamer
In het begin had mevrouw De Vijlder het er nog wel even moeilijk mee. “Ik dacht: nu ga ik wonen bij allemaal ouden van dagen. Ik vond die gedachte vreselijk. Ik dacht, ondanks mijn leeftijd, gewoon niet dat ik daarbij hoorde. Maar goed, ik snapte wel dat ik de stap moest nemen, want ik kon dat grote huis zogezegd niet meer aan. Ik zal u eerlijk zeggen: Het Gastenhuis is me ontiegelijk meegevallen. Ik voel me hier gewoon thuis. Ondanks dat ik uit een groot huis kom en nu één kamer tot mijn beschikking heb. Ik moest natuurlijk van veel spullen afstand doen, zoals onze grote bank en de piano. Ook dat was best wel lastig ja, maar alleen in het begin. Dit is mijn plekje nu. En ik heb een prachtige, grote badkamer.”

Boeken en kranten
“Nee, het is echt een fijn appartement. Vindt u dat Indonesische tafeltje ook zo mooi? Dat heeft mijn man meegenomen. Hij voer op de grote vaart, moet u weten.” vervolgt mevrouw De Vijlder. “Hier heb ik alles wat ik wil hebben. Ga maar na: ik hoef niet meer te koken, te poetsen en geen boodschappen meer te doen. Ik waardeer het echt, ik ben blij dat dit zo kan, het neemt gewoon een last bij mij weg. Kijk, mijn man regelde thuis alles, ook op financieel vlak. Ik had daar geen kaas van gegeten. Nu wordt er voor mij gezorgd, ook door de vaste kok. Het is heerlijk allemaal. Van de zomer was er een vakantiethema, dan aten we gerechten die hoorden bij bepaalde landen. Alles was even lekker.” Mevrouw De Vijlder geeft aan dat ze leuke contacten heeft, vooral met een paar dames, maar eigenlijk is iedereen gewoon vriendelijk. “Ze organiseren leuke dingen, zo ben ik lid van de bibliotheek. Boeken en kranten lezen vind ik heerlijk, nog iedere dag wordt De Volkskrant bezorgd. Ik vind het erg belangrijk om te weten wat er in de wereld gebeurt én op ons Binnenhof. Tv-kijken doe ik ook graag, vooral naar het nieuws. Die luxe van de krant gun ik mijzelf. Net zoals wekelijks een mooie bos bloemen, want daar geniet ik zo van. Ook ga ik elke dinsdag naar de kapper, want Het Gastenhuis heeft een eigen kapsalon. Met (medebewoonster) Truus heb ik een bijzondere band, een vriendschap. We borrelen wel eens op elkaars kamer, dan drinken we samen een portje. Ja, nooit te gek veel, hoor. En al zou dat wel zo zijn, wie maakt ons dan wat?!”

Aanbevelen
“Ik vind de verzorging echt van nature uit erg aardig. Ik vind het leuk om met ze om te gaan en om soms een praatje te maken. Ik kan het huis alleen maar aanbevelen als iemand mocht twijfelen. Ik had alleen eerder moeten weten dat dit huis bestond! Ik woon hier met plezier, het voelt als thuis en heb het erg naar mijn zin.”