Jullie hebben beiden een lange staat van dienst. Waarom kiezen jullie voor dit nieuwe avontuur?

Karola: “Ik wist als meisje van 6 jaar oud al dat ik de ouderenzorg in wilde. Na 32 jaar bij mijn vorige werkgever, waar ik van verzorgende doorgroeide naar zorgmanager, merkte ik dat het systeem steeds meer leidend werd. Je probeert een visie neer te zetten waarin de bewoner centraal staat, maar processen en tijdsdruk halen je vaak in. Ik wist gewoon dat ik op een punt in mijn carrière was aanbeland waarvan ik wist: nu ben ik toe aan iets anders.”
Jorinde: “Ik kom oorspronkelijk uit de HR en bedrijfskunde, maar ik werk al lang in de zorg vanuit een maatschappelijke betrokkenheid. Karola en ik werkten vijf jaar intensief samen. Ik deed in mijn vorige banen veel met mijn hoofd: beleid schrijven, zaken uitwerken. In deze functie hoop ik meer met mijn hart en handen te kunnen gaan werken. Om op je vraag terug te komen: toen we de advertentie voor Het Gastenhuis zagen, dachten we meteen: dit is wat wij willen gaan doen. Het klonk geweldig allemaal, bijna te mooi om waar te zijn. Maar het bleek een perfect match met Het Gastenhuis, voor ons allebei.”

Wat maakt Het Gastenhuis anders dan wat jullie gewend waren?

Karola: “Hier staat het welzijn centraal, de zorg is slechts de basis. In de reguliere zorg moet iemand vaak om 11.30 uur de eetzaal uit omdat de tafels gedekt moeten worden. Tja, daar gaat je visie om het ritme van de bewoner te volgen.” Jorinde: “Hier bij Het Gastenhuis kun je echt spreken van maatwerk. Als iemand tot 10 uur wil uitslapen, dan kan dat. We kijken naar wie de mens is achter de ziekte. We spreken ook niet van ‘dementerenden’, maar van mensen met dementie. Je bent jezelf, een eigen individu, je hebt alleen een ziekte.”

Kunnen jullie een voorbeeld geven van waarom het zo mooi is om te werken met bewoners die dementie hebben?

Karola: “Zeker. Ik werkte ooit met een meneer die dol was op snelle, dure auto’s. Toen hij bij een garage in een mooie auto mocht zitten, kwamen de verhalen en herinneringen los, ondanks dat hij moeilijk sprak. Je kon zien dat hij echt genoot.” Jorinde: “Wat wij graag willen met Het Gastenhuis, is de maatschappij bij ons naar binnen halen. Zo hopen we op samenwerking met de school en het kindcentrum hier in de buurt. Kinderen die binnenlopen om een tekening te maken, of buren die onze bewoners kennen en groeten op straat. Zo blijft de drempel laag en wordt dementie een geaccepteerd onderdeel van de wijk.”

Hoe vullen jullie de rol als locatiemanagers in? Zitten jullie straks veel op kantoor?

Jorinde: “Absoluut niet. Wij willen onderdeel zijn van het team en de verbinding zoeken op de werkvloer. Wij geloven niet in strikte hiërarchie en lagen. We doen het samen doen met elkaar.” Karola: “Precies dat. Als ik een vies toilet tegenkom, dan maak ik dat gewoon schoon. Dat deed ik in mijn vorige baan ook al. Ik verwacht van medewerkers dat ze diezelfde mentaliteit hebben. We willen dat ze onze visie snappen en niet terugvallen in eventuele oude gewoontes.”

Lukt het om dat team te vinden in deze bijzondere arbeidsmarkt van het moment?

Jorinde: “Nou, we zitten zelfs in een luxepositie. We hebben dagen gehad met wel zeven of acht sollicitanten. Zelfs voor de functie van gastvrouw kregen we in één week tijd zoveel reacties dat we de vacature moesten sluiten. We kunnen er echt de pareltjes uit pikken.”

Kiezen jullie daarbij ook voor oud-collega’s uit jullie netwerk?

Karola: “Hier kiezen we bewust niet voor. We willen een frisse start maken zonder dat mensen een ‘oude cultuur’ meenemen. Het is verleidelijk, want je kent natuurlijk altijd wel goede mensen, maar voor de dynamiek van dit nieuwe huis is dit heus beter zo.”

Tot slot, welke rol speelt de familie in jullie huis?

Karola: “Familie is onmisbaar. Vaak komen mensen bij ons wonen nadat de familie overbelast is geraakt door mantelzorg. Wij nemen de zorgtaken over, zodat de familie weer echt partner, zoon of dochter kan zijn. Maar we nodigen ze ook uit om mee te doen.” Jorinde: “Wil een kleinzoon pannenkoeken bakken met opa omdat hij dat vroeger ook altijd deed? Heel graag! Willen ze een barbecue organiseren in de tuin? Super. Zolang ze het gevoel hebben dat ze welkom zijn en niet alleen op bezoek komen, maar echt onderdeel blijven van het leven van hun naaste of geliefde.”