“Mijn naam is Karolien van Lierop, 62 jaar" zegt ze met een glimlach. "Ik ben getrouwd en samen hebben we vijf kinderen en acht kleinkinderen, de negende is onderweg." Het typeert haar meteen: familie staat centraal. Net als bij Het Gastenhuis is 'thuis' meer dan een dak boven je hoofd. Het is de plek waar je jezelf kunt zijn, waar ruimte is voor aandacht, verbinding en eigen regie.

Karolien groeide op in een ondernemend gezin. "Van huis uit ben ik opgegroeid in een zakengezin, we hadden bedrijven aan huis, dus het ondernemerschap is mij met de paplepel ingegoten. Ik ben dus ook gewend om de handen uit de mouwen te steken." Die mentaliteit nam ze mee in haar eigen loopbaan: samen met haar man runde ze vijftien jaar lang twee horecazaken die ze van de grond af opbouwden. Toch bleef het niet bij de horeca. "Daarnaast heb ik verschillende (management)functies bekleed in de verstandelijk gehandicaptensector. Ik heb dan ook zeker een zorghart, ja.”

Een spontaan gesprek met grote gevolgen

Het Gastenhuis kwam op haar pad via Karin, haar buurvrouw. “We wonen letterlijk naast elkaar. Op een feestje vertelde Karin over Het Gastenhuis. Ze gaf aan dat het echt iets voor mij zou zijn. Ik was helemaal niet bezig met een andere baan, maar haar enthousiasme werkte aanstekelijk.” De kleinschaligheid en zelfstandigheid trokken haar over de streep. “Ik was wel klaar met al die lagen, lijnen en overleggen in grote organisaties. Daar had ik geen trek meer in. Toen Karin zei: ‘Je mag hier van alles gewoon echt zelf doen en oppakken,’ dacht ik: maar dat is echt leuk.”

Karolien stapt in op een bijzonder moment: de start van een nieuw huis. “Hoe gaaf is dat? Alles moet nog opgebouwd worden. Niet alleen de zorg voor bewoners, maar ook het team. Je kunt samen alles neerzetten vanaf het prille begin.” Ze brengt bovendien waardevolle ervaring mee. “Het is niet mijn eerste kennismaking met dementie. Mensen met een beperking, waar ik veel mee heb gewerkt, dementeren ook. Mijn moeder is dementerend, mijn schoonvader had dementie, en mijn zwager heeft de diagnose Lewy body dementie. Ik ben ervaringsdeskundige tegen wil en dank, zeg maar.”

Elkaar versterken

Voor Karin is het een geruststellend idee om samen te werken met iemand die ze kent. “We hebben elkaar zakelijk gezien altijd gevolgd. Dat commerciële en ondernemende wat Karolien heeft, dat heb ik ook. We zijn allebei pioniers, denk ik. We regelen het zelf wel.” Die ondernemingszin past goed bij Het Gastenhuis, vindt ze. “Je werkt binnen de kaders van de organisatie, maar je kunt wel je eigen kleur geven aan een locatie. Het is belangrijk dat je dezelfde overtuigingen hebt over mensen met dementie. Dat is in mijn ogen cruciaal.”

Verbonden met de buurt

Karolien woont om de hoek en ziet dat als een groot voordeel. “Mijn lokale connectie is zeer zeker een voordeel. Gisteren was ik op huisbezoek bij een echtpaar dat hier wil komen wonen. Die meneer had lesgegeven in Bladel, waar ik vandaan kom. Toen ik mijn achternaam noemde, zei hij meteen: ‘Van Lierop? Oh ja, dat is echt een Bladelse naam!’ Dat is natuurlijk een hele leuke binnenkomer. Het Gastenhuis wil ook graag mensen uit de lokale regio aantrekken. Uit mijn horecatijd weet ik hoe makkelijk contact ontstaat als je dezelfde streektaal spreekt.”

Beiden zijn het erover eens: de buurt betrekken is essentieel. Karolien: “Nou, zeker. De bakker en de slager zitten letterlijk aan het einde van deze straat, dus daar leggen we al lijntjes mee voor bijvoorbeeld de boodschappen.” En binnenkort volgt er een buurtbijeenkomst, nog voordat de eerste bewoners hun intrek nemen. Karin licht toe: “We willen graag laten zien wat we hier gaan doen en misvattingen over dementie wegnemen. Het is allemaal heel normaal en iedereen is welkom bij ons. Het Gastenhuis hanteert een opendeurenbeleid; voor degene die naar buiten wil, maar ook voor degene die naar binnen wil. Er heerst hier een sterk 'ons kent ons-gevoel, mensen zijn snel betrokken, wat goed past bij het Brabantse DNA.”

Uitdagingen? Die gaan we gewoon aan

Natuurlijk zijn er ook uitdagingen. Karolien: “Dat alles op tijd klaar is. Er moet nog veel geregeld worden. Maar ik ben nergens bang voor, hoor. We verwachten geen problemen met het samenstellen van een team. Sterker nog, 70% van onze collega's komt al direct uit de buurt van Bergeijk. We hebben op dit moment veel sollicitaties, wat uitzonderlijk is gezien het personeelstekort in de zorg!” Karin: “Mijn wens is dat we de belofte van ‘een groot samengesteld gezin' waar gaan maken voor iedereen – voor onszelf, de collega's, de bewoners en natuurlijk hun families, want die zijn net zo belangrijk voor ons.”