“Ik vond de setting in Het Gastenhuis super fijn. Ik voelde me zeer welkom en gewaardeerd voor het geluksmoment. Een geluksmoment zeer zeker ook voor mij. Wat voelde dat goed om na een lange pauze in het werkveld weer verbinding te maken met deze door mij zo geliefde doelgroep.

Ik had de vrijdag voorafgaand aan het geluksmoment telefonisch contact gezocht met Het Gastenhuis. De vaste contactpersonen bleken een aantal weken op vakantie. Maar degene die ik sprak, bleek de waarneemster en was afgelopen maandag ook aanwezig.

Een warm welkom

Ik werd al verwacht, in plaats van mij voor te kunnen stellen, werd bij het openen van de deur direct gevraagd of ik Angelina was. Mijn naam stond al op het bord, hoorde ik. Wat een warm welkom.

In plaats van aan een tafel in de hal zoals gebruikelijk in overleg besloten de activiteit aan te bieden in de huiskamer. Het was op dat moment voor de zorg lastig haalbaar om deelnemers naar de hal te verplaatsen.

In de huiskamer was het rustig en waren op dat moment 4 bewoners aanwezig. Heb mezelf voorgesteld aan de bewoners en gevraagd of het goed was dat ik op visite kwam. Vertelt dat ik een reis wilde maken samen. Niet echt, dat zou vreemd zijn we kenden elkaar immers nog maar 5 minuten. Maar een reis naar vroeger, naar de herinneringen uit de kindertijd. Vertelde dat ik een heel oude koffer mee had vol met mooie boeken en spulletjes en dat het me leuk leek om dat samen te bekijken.

Zwitsal roept herinneringen op..

Dat werd goed ontvangen, de belangstelling was gewekt. Ik ben op de bank naast een bewoonster gaan zitten, nadat ik gevraagd had of dat mocht. De koffer op de grond voor ons. Begonnen met een mooi boek met afbeeldingen van baby foto’s met ernaast versjes van vroeger. De foto’s aan de kring laten zien, door naar de deelnemers toe te lopen. Zo kon iedereen de foto’s goed zien. Ondertussen een regel van een oud versje genoemd en gevraagd of dat bekend voorkwam, vaak volgde de rest in koor. Hierna op de bank gaan zitten en een gedicht voorgelezen over kinderen. Daarna voorwerpen laten zien die in het gedicht voorkwamen of daar betrekking op hadden. Zoals een oude kruik.

Blikjes van de Zwitsal laten zien. vertelt dat die geur nu nog zo lekker gevonden wordt, dat er zelfs parfum van is. Die had ik bij me en heb iedereen er aan laten ruiken. Er was een jong personeelslid/stagiaire bij de activiteit komen zitten en die vertelde dat ze die parfum ook had. Dat vonden de bewoners grappig. Hierna het lied “mama” van Heintje Davids laten horen met een klein boxje dat ik in de koffer had staan. Op de muziek werd heel positief gereageerd, werd direct meegezongen. Na het lied het woord “mama” op een groot vel geschreven en gevraagd om beurten waar men aan dacht als ze aan hun moeder dachten. Dit opgeschreven en met elkaar besproken. Er kwamen heel verassende antwoorden. Zoals bijv “een vieze broek”. Daarna een verhaal over hoe moeder reageerde als je vies thuis kwam. Daarna de link gelegd naar het huishouden vroeger en nu. Een aantal oude voorwerpen uit het huishouden laten zien zoals een koffiemolen, 2 heel verschillende. Er werd voorgedaan hoe je de koffiemolen het beste tussen de benen kon klemmen door een van de deelnemers.

Ook de familie waardeert de activiteit

Zo de activiteit steeds verder uitgebreid met afwisselend een kort verhaal, stukje muziek, oude foto’s en materialen. Maar vooral laten ontstaan wat er gebeurde in de groep, het contact en de verhalen/inbreng van de deelnemers hadden de hoofdrol. Het was echt heel gezellig en leuk. Een groot compliment was ook dat familie waarvan ik niet had gezien dat die met een bewoner achter de zithoek waar ik had gezeten waren komen zitten. Vertelde dat ze de activiteit zo leuk hadden gevonden. Ook erg leuk dat personeel erbij kwam en wel input gaf maar niet stoorde of te veel de activiteit overnam . De randvoorwaarden hier bij deze instelling echt heel fijn op orde.

Na de groepsactiviteit die uitliep omdat het zo leuk was en er halverwege nog iemand bijkwam die veel inbreng had. Bij een bewoonster op de kamer een individuele activiteit gedaan. Personeel had deze bewoonster in gedachten voor de activiteit en bracht me erheen. Muziek en gedichten. Heel mooi om te zien dat ik vooral met de muziek een ingang vond bij deze bewoonster die duidelijk verder was in haar dementie. Zo mooi toen ze hardop de naam van een persoon uit het liedje noemde. Terwijl zij verder niet echt herkenbare woorden sprak tijdens het geluksmoment.

Zowel individueel als met een groep was zeer geslaagd! Ik heb heel mooie momenten kunnen creëren.

Heel bijzonder om een activiteit te bieden aan deelnemers waar je totaal geen achtergrond van kent. Heel mooi om te ervaren dat dit ook niet per se nodig is en dat het ook mooi is om te zien wat er ontstaat. Had de activiteit voorbereid in grote lijnen om het thema kindertijd. Leuk om met de groep mee te bewegen op wat op het moment zelf opkomt in de gesprekken/reacties.

Ik heb alweer zin in maandag!”