Speelgoedmuseum; feest der herkenning
Peter heeft als kind veel met meccano gespeeld. Van het metalen constructiemateriaal bouwde hij auto’s, kranen en complete huizen. Hij leerde daarbij veel van zijn drie grote broers. Op zondagmiddag werd de meccanodoos steevast van stal gehaald en dan gingen ze met z’n vieren aan de slag. Dat vond hij altijd erg leuk en gezellig. Het was een van de vele mooie herinneringen, die verteld werden naar aanleiding van ons bezoek aan het Speelgoedmuseum.
Poppen, auto’s en elektrische treinen.
Het Speelgoedmuseum ligt in het plaatsje Oosterhout, op zo’n half uurtje rijden van Vlijmen. Toch een aardig ritje en daarom hadden we bijtijds geluncht met worstenbroodjes en krentensneetjes. We zijn wat eerder vertrokken en dat kwam goed uit, want er was in het knusse museum veel te zien. Oude autootjes, tinnen soldaatjes en de elektrische treinen riepen herinneringen op bij de mannen. En dan waren er poppen, heel veel poppen! Veel dames wezen enthousiast een pop aan, die precies leek op de pop waar ze vroeger mee hadden gespeeld.
Het hengelspel
Ook waren er veel gezelschapspellen. Zoals het hengelspel, bestaande uit een vierkanten kartonnen aquarium met daarin kartonnen visjes met magneet. Met een hengeltje, met daaraan een touwtje en een magneet, konden de visjes gevangen worden. “Stom spel!”, vond Frans nog steeds. Harrie kreeg de lachers op zijn hand door nog eens op zo’n oude, houten step te gaan staan. Diny vond het leuk om al het speelgoed terug te zien, maar zei dat ze er zelf maar weinig mee had gespeeld. “Ik was een echt buitenkind en hield van tikkertje en verstoppertje spelen”.
