30 maart 2017geplaatst door Anko Marringa & Marjan Oosterboer

In de aanloop naar de opening van ons Gastenhuis in Leusden, is het heerlijk om te merken dat je er als zorgechtpaar niet alleen voor staat. Je loopt dit pad samen met collega-zorgechtparen, die zich allemaal weer net in een andere fase van hun traject bevinden. Zo leer je van elkaar en met elkaar, en dat is erg prettig.

Zo togen we onlangs naar Dordrecht om bij Trudie en Ronald Zwiers mee te draaien in hun Gastenhuis. We hebben ontzettend genoten van de fijne sfeer in de gezamenlijke huiskamer en de rust waarmee de maaltijden werden genuttigd. Geen gehaast, maar alle tijd! We aten gezellig met de bewoners mee en hadden leuke gesprekken over rijstepap met bruine suiker en hoe de melkboer vroeger met een kar voor je deur kwam. En hoe ook de kaasboer met zijn bestelwagen de kaas en eieren kwam brengen. We zaten ruim een uur aan tafel bij de warme maaltijd. Heerlijk. En wat ook duidelijk was: zien eten doet eten!

In de paar dagen dat we er waren werden we bekende gezichten voor de bewoners en ook wij leerden hen allemaal al een klein beetje kennen. We hebben genoten van het meezingen met “Ja zuster, nee zuster”.

Het viel ons op hoe betrokken de medewerkers bij de bewoners waren en hoeveel aandacht ze voor hen hadden.  Ze straalden allemaal rust uit, wat een belangrijke invloed had op de sfeer in huis. Natuurlijk zagen we ook dat het hard werken is. Maar de liefde en het enthousiasme waarmee dit gebeurt is groot. Toen er onrust bij een paar bewoners ontstond, zagen we hoe dat invloed had op de medebewoners en hoe de sfeer veranderde, maar daar werd heel alert op ingespeeld. In no time werd de sfeer weer beter en verdween de onrust die inmiddels ook bij de medebewoners ontstaan was.

Achter de schermen hebben we met Trudie en Ronald hard gewerkt aan een aantal administratieve zaken en het in beeld brengen en ordenen van een aantal processen. Want ook dat hoort erbij als je een bedrijf runt. En natuurlijk hebben we heel veel met elkaar gesproken. Het waren erg leerzame dagen die voorbij zijn gevlogen. Fantastisch en mooi om te zien wat er na 3 maanden al bereikt is door Trudie en Ronald samen met hun team: chapeau!

Twee weken later brachten we opnieuw een bezoek aan Dordrecht. Anko had een lesbezoek en ik (Marjan) bleef in het Gastenhuis. Ontzettend leuk om te merken dat bewoners en medewerkers ons al ‘kenden’ en aandoenlijk om de vraag te krijgen ‘gaan Trudie en Ronald nu weg omdat jij er bent?’

Toen Anko weer terug was zijn we samen met een bewoner naar de markt geweest om lekkerbekjes en vers fruit te kopen voor de avondmaaltijd. Daarna vertrok Anko weer terug naar Amersfoort in verband met zijn werk en bleef ik nog een gezellig nachtje slapen. Samen met Trudie bereidde ik de maaltijd voor die avond voor en weer viel me op hoe sfeervol en gezellig dit verliep. De volgende ochtend maakte ik een salade voor tussen de middag. Ook dat was weer een erg gezellige bezigheid. Veel bewoners kwamen even langs om te kijken, te proeven en natuurlijk advies te geven of ‘de smaak op orde was’.

We zien nu alweer uit naar onze volgende ‘stage’.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *